تأثیر مذاکرات ایران و آمریکا در ژنو بر قیمت نفت جهانی

به گزارش اتاق تجارت ، قراردادهای آتی نفت گرمایشی در بورس نیویورک (NY Harbor ULSD) روز پنجشنبه حدود ۰.۴ درصد افزایش یافت و در سطح ۲.۵۴۱۳ دلار به ازای هر گالن قرار گرفت. این قیمت در بازه ۲.۴۸۲۶ تا ۲.۵۸۹۲ دلار نوسان داشت و حدود ۶۳ هزار و ۹۰۰ قرارداد معامله شد.

قیمت نفت جهانی  همزمان با مذاکرات ایران در ژنو

تمرکز معامله‌گران همچنان بر عرضه سوخت‌های تقطیری شامل نفت گرمایشی و گازوئیل است؛ بازاری که با وجود افزایش ذخایر نفت خام، همچنان با محدودیت عرضه روبه‌روست. بر اساس گزارش U.S. Energy Information Administration، ذخایر سوخت‌های تقطیری آمریکا هفته گذشته با افزایش ۰.۳ میلیون بشکه‌ای به ۱۲۰.۴ میلیون بشکه رسید، اما همچنان حدود ۵ درصد کمتر از میانگین فصلی پنج‌ساله است.

در بازار نقدی نیز داده‌های Refinitiv که توسط EIA منتشر شده، قیمت نفت گرمایشی نیویورک را در ۲۵ فوریه ۲.۵۸ دلار به ازای هر گالن نشان می‌دهد که نسبت به روز قبل ۱.۹ درصد کاهش داشته است. همچنین حاشیه سود پالایشگاهی «۳:۲:۱» در سواحل خلیج آمریکا به ۱۱.۵۱ دلار در هر بشکه کاهش یافت؛ شاخصی که اختلاف قیمت نفت خام و فرآورده‌های پالایش‌شده را نشان می‌دهد.

نفت همسو با نفت خام حرکت کرد و تحت تأثیر اخبار مربوط به مذاکرات ژنو با افزایش ریسک ژئوپلیتیکی تقویت شد. در این میان، نفت Brent crude با رشد ۱.۱۷ دلاری به ۷۲.۰۲ دلار در هر بشکه رسید و نفت West Texas Intermediate نیز با افزایش ۸۷ سنتی در سطح ۶۶.۲۹ دلار معامله شد. هر دو شاخص پیش‌تر بیش از یک دلار کاهش یافته بودند.

جان کیلداوف، شریک شرکت Again Capital، اعلام کرد انتشار گزارش‌هایی مبنی بر پیشرفت ضعیف مذاکرات ژنو موجب بازگشت قیمت‌ها از کف روزانه شده و نگرانی‌های عرضه را افزایش داده است.

 چشم‌انداز بازار و نشست اوپک‌پلاس

اکنون توجه بازار به نشست OPEC+ در روز یکشنبه اول مارس معطوف شده است؛ جایی که احتمال افزایش محدود تولید در ماه آوریل بررسی خواهد شد. معامله‌گران همچنین در انتظار انتشار گزارش هفتگی وضعیت نفت آمریکا از سوی اداره اطلاعات انرژی در چهارم مارس هستند؛ گزارشی که همزمان با هفته‌های پایانی فصل سرما، تصویر تازه‌ای از ذخایر سوخت‌های تقطیری ارائه خواهد داد.

در صورت پیشرفت مذاکرات ایران و آمریکا، ممکن است بخشی از نگرانی‌های عرضه کاهش یافته و قیمت نفت جهانی با فشار نزولی مواجه شود؛ اما افزایش مجدد ذخایر می‌تواند فرضیه کمبود سوخت‌های تقطیری را به چالش بکشد.